Satellite City: muziek om in te verdwalen

Als we Satellite City-voorman Allan Muller willen interpelleren over zijn nieuwe album, zit hij midden in de vierde luisterbeurt van ex-Beach Boy Brian Wilsons langverwachte plaat Smile. Door een overdosis Beach Boys en Beatles in zijn muzikale verleden is Muller doordrongen van het métier waarmee deze heren oerdegelijke en tegelijk onweerstaanbare songs konden smeden. Dt is ook te merken op Map & Guide, dat een Satellite-plaat is geworden met even aanstekelijke als doorwrochte nummers.
We willen Satellite City graag als een Brusselse band verkopen, maar eigenlijk doen we de waarheid daar wel een beetje geweld mee aan. Alan Muller verhuisde een aantal jaren geleden inderdaad van Damiaans Tremelo naar Thielemans' Brussel. In de Rockfabriek in Molenbeek leerde hij drummer Thor De Boos kennen die bij Jeugd en Stad werkte. Dat was ook een Brusselaar, maar hij zit nu niet meer in de groep. Evenmin als de vroegere bassist, die in de Lakensetraat woonde. De huidige bassist Roobin Cuvelier komt uit Gent, toetsenist Olaf Janssens uit Antwerpen, en drummer Wim Geenen is met zijn andere groep Ozark Henry zoveel onderweg dat hij tijdens de komende tour van Satellite City regelmatig vervangen zal moeten worden. De groep vertegenwoordigt dus alleen maar haar groepsnaam: een denkbeeldige stad die nog het meest lijkt op een mengeling van Brussel, Antwerpen en Gent.

Zoetzuur
Een gedetailleerde kaart van die denkbeeldige stad vind je op de uitvouwbare cd-hoes - het Map-gedeelte van Map & Guide. Het is een labyrintisch grondplan waarop allerlei herkenbare stadsgedeelten zoals de Vijfhoek, het Zoniënwoud en de Schelde verweven zijn met denkbeeldige straat- en plaatsnamen.
"Een werkstuk van onze bassist," legt Muller uit. "De bedoeling was een hoes te maken waar je tijdens het beluisteren van de cd een hele tijd naar kunt kijken zonder alles gezien te hebben. Er staan veel prulletjes op. Referenties aan nummers en songteksten op de plaat, maar ook verwijzingen naar niets." Ergens in een zoo in het groen is de olifant van hun Brusselse platenfirma Green L.F.Ant te zien, het stadion van 'Fc Sat City' ligt ergens in Sint-Gillis. "Ook denkbeeldig, want ik ben bang van ballen."
Als de hoes de Map is, dan zijn de teksten en de muziek de Guide. Maar die gids stuurt de luisteraar wel twee verschillende kanten op. Verdwaalde reizigers bevestigen dat de songs haast uitbundig klinken, terwijl de teksten ("I wish I never met you", "Life is a river and we don't know how to swim") andere gevoelens suggereren. "Niet al de teksten zijn negatief," nuanceert Muller, "maar ja, je worstelt met jezelf, je worstelt met mensen en je worstelt met de wereld. En het contrast met de muziek, die over het algemeen inderdaad redelijk vrolijk is, vind ik dan wel mooi. Ik hou wel van dat zoetzure. Dat ze op het eerste gezicht denken, dat is toch wel een vrolijke gast, en achteraf misschien: wat is dat voor een klootzak? We wilden vooral een plaat die harder rockt dan de vorige. Ik was dat geneuzel altijd wel een beetje beu - het ik-ben-Jasper-Steverlinck-gevoel. De tofste momenten met Metal Molly (we moesten u er inderdaad nog attent op maken dat Muller vroeger deel uitmaakte van deze legendarische groep, MB) waren die waarop we op het podium konden springen en het volume opendraaien. Een publiek krijg je niet mee door emotionele nummers te zingen, maar door te stoempen en te boenken."

Hitmachine
De energie die in de nummers afzonderlijk zit, straalt ook af van het geheel. "We hadden ons dit keer dan ook goed voorbereid en twee maanden bijna elke dag gerepeteerd. De opnamen van de vorige plaat waren gespreid over een heel jaar, nu deden we het in twintig dagen." In de legendarische Koekelbergse Jet Studio, een voormalige balzaal die al decennialang de voorkeur heeft van alle grote Belgische artiesten, namen ze maar liefst vijftien nummers op. "Ik schrok er zelf van. Als het over platen maken gaat, maak ik constant lijstjes: dat zijn de nummers en ze duren in totaal zo lang. Drie maanden geleden kwam ik nog uit op 33 minuten, net iets te weinig voor een cd. Toen heb ik nog rap dat improvisatienummer 'Ocean Floor' geschreven, dat acht minuten duurt, en 'Life = an ocean'. Ineens kwamen we uit op 45 minuten."
De eerste single, 'Friends', werd al een radiohit. Is Allan Muller een hitmachine? "Ik heb een kleine misvorming. Ik heb alles van groepen als de Beach Boys en de Beatles. Ik luister er niet veel meer naar, maar ik heb dat wel allemaal zwaar geabsorbeerd. Ik heb mezelf op die manier ontwikkeld als songschrijver, maar ik ga niet bewust op zoek naar goeie hooks omdat iets een hit moet zijn. Zeker niet tijdens het schrijven. Hooguit zetten we tijdens de opnamen bepaalde melodielijnen nog wat aan als we horen dat een nummer een single kan worden."

Map & Guide verscheen bij Green L.F.Ant. Satellite City treedt op 21 oktober op bij de ULB en op 23 oktober in Fnac om 15 uur.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.

 

 

Lees meer over
Lees ook
BRUZZ Magazine
deze week
  • Philippe Close (PS): 'De stad mag een beetje punk zijn'
  • RWDM vs Union: de terugkeer van de Zwanzederby
  • 'Drugsbeleid in Brussel lijkt te escaleren'
  • Hier vind je BRUZZ in de stad
  • Archief
deze week
  • Quatre Bruxelloises réécrivent l'histoire du hip-hop
  • Het creatieve label achter Stromae blaast tien kaarsen uit
  • The late drawings of artist Philippe Vandenberg at Bozar
  • BRUZZ in the city
  • Archief
Neem een abonnement