Zonzo Compagnie: 'Ook met een speelgoedtrein kan je een groove maken'

We polsten machinist-contrabassist Nicolas Rombouts waarom de voorstelling Station zowel op de Mechaniekjes en Muziekjes-familiedag van Westrand thuishoort als op de avontuurlijkste Europese kindermuziekfestivals. "De liefde voor het spoor is universeel."

Nicolas Rombouts werd eind vorig jaar genomineerd voor een MIA als beste Vlaamse muzikant. Deze week weten we of hij die award op zak mag steken. Zijn voorjaar kondigt zich sowieso bijzonder druk aan met Dez Mona- en Guido Belcanto-concerten, een nieuw project rond cultorganist André Brasseur en productiewerk voor de nieuwe plaat van Stijn Meuris. Dat hij er ondertussen eveneens een succesvolle (internationale) carrière als muzikale treinbestuurder opna houdt, is minder geweten. Ook zelf moest hij enkele jaren geleden even nadenken toen hij de vraag kreeg van Zonzo Compagnie of hij samen met Joris Caluwaerts (van onder meer STUFF.) een muziekproductie voor kinderen in elkaar wilde boksen. Maar zowel Wagon als opvolger Station bleken een schot in de roos. "Vanuit de leefwereld van het kind en zijn speelgoed zijn we met analoge klanken beginnen te experimenteren. We wilden kinderen én volwassenen laten zien dat alles een geluid kan worden. Oké, we spelen mee met onze eigen instrumenten, maar tonen vooral dat je met een legotrein evengoed een groove of een beat kan maken."

Laat me raden, het was een kinderdroom om ooit machinist te worden?
Nicolas Rombouts: Nee, niet om machinist te worden, wel om een treintafel te hebben. De locomotieven, de wagons en de sporen lagen klaar, en mijn papa is er ook aan begonnen, maar hij heeft het werk niet afgemaakt en ik was nog te jong om het verder te zetten. Ik ben wel altijd gefascineerd gebleven door de mechaniek en de wissels.

Als het succes van Wagon en Station ons één ding leert, dan wel dat je niet de enige bent.
Rombouts: De liefde voor het spoor is universeel. Zeker kinderen kunnen zich er in deze woordloze voorstellingen makkelijk mee identificeren. De jongsten spreken we aan op een puur zintuiglijk niveau. De iets oudere kinderen zijn ook geboeid door hoe een klank precies wordt gemaakt. Daarom verhullen we niets: zonder uitleggerig te doen, laten we heel duidelijk zien wat er gebeurt als een trein bijvoorbeeld ergens tegenaan botst. Er zit nog altijd genoeg mysterie in de wereld die we creëren.

Wat is het verschil tussen Wagon en Station?
Rombouts: Dit keer hebben we er 'knutselaar' Aarich Jespers (Zita Swoon Group, The Colorist) bij gehaald om nieuwe klanken te ontwerpen. Zo hoor je onder andere schuurpapier en ballonnen geluid maken. En onze coach Adriaan Van Aken (theatermaker bij het Leuvense stadstheater het nieuwstedelijk, tp) heeft ons wat meer geregisseerd. Nu is er ook een beginpunt van een verhaal. De trein vertrekt met het kind. Samen maken ze heel veel mee, of niet. Het hangt af van het kind. In Antwerpen, waar er veel concentratiescholen zijn, merken we dat er wat uitbundiger wordt gereageerd, maar net zo goed heb je kinderen die languit gaan liggen en bijna in slaap vallen als de muziek wat rustgevender is. Dat vinden we altijd heel mooi. Overal weekt de combinatie van het visuele en het auditieve veel los. Zelfs volwassenen stappen graag mee in onze droomwereld.

Hoe verschillend is dit doelpubliek van wat je gewoon bent?
Rombouts: Soms zijn de kinderen nog stiller, en ze zijn héél eerlijk. We vinden het niet erg als een kind wat rondkijkt of babbelt, want we zien ze meeleven.

Ik kan me voorstellen dat het hipstergehalte iets lager ligt dan bij een optreden van Dez Mona?
Rombouts: Klopt, maar aan de andere kant hebben we bij het maken van de muziek absoluut geen rekening gehouden met het feit dat het voor kinderen is. Met Wagon hebben we zelfs enkele late night-voorstellingen gegeven op festivals (voor volwassenen). Dan zitten er hipsters bij, maar voor ons is de stap tussen die twee publieken sowieso kleiner dan van een klankenwereld naar een pop- of radiowereld.

Heb je trouwens het nieuwe treinmuseum in Schaarbeek al bezocht?
Rombouts: Jammer genoeg niet, maar in de toekomst gaan we er waarschijnlijk wel onze voorstelling spelen.

Station

data: 24/1, 14 & 16.00,

leeftijd: 6+

waar: Westrand, Dilbeek

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.

 

 

Lees meer over
Meer nieuws uit Brussel
BRUZZ Magazine
deze week
  • Hoe werkstudenten omgaan met de crisis
  • 'Weg met instellingen voor mensen met een beperking'
  • Bewoners Sint-Hubertusgalerijen koesteren hun 175 jaar oude plekje
  • Hier vind je BRUZZ in de stad
  • Archief
deze maand
  • Joely Mbundu: nieuwe ster van de broers Dardenne
  • Machine Gun Kelly: Is pink the true colour of rock 'n' roll?
  • Marie Darah: ce qui ne nous tue pas nous rend poète
  • BRUZZ in the city
  • Archief
Neem een abonnement