Vlaming betaalt Franstalige boete van 58 euro niet, krijgt deurwaarder aan huis

© Saskia Vanderstichele
| Een parkeerretributie (archiefbeeld)

Twee jaar is Jan Biebaut uit Dilbeek bezig geweest met een parkeerboete van oorspronkelijk 58 euro. Omdat de boete alleen in het Frans was opgestuurd, weigerde Biebaut die te betalen. Een Nederlandstalige versie kreeg hij niet. In een procedure met de gerechtsdeurwaarder steeg de boete naar bijna 800 euro. De gemeente Ganshoren beslist nu toch om de kosten kwijt te schelden.

Op 2 december 2019 parkeerde Biebaut voor een garage in de Louis Delhovestraat in Ganshoren. Biebaut woont in Dilbeek, maar werkte op dat moment als leerkracht in Ganshoren. Hij kreeg daarvoor een parkeerboete van 58 euro. “Ik betwist die boete niet, ik wou gewoon dat ze mij die in het Nederlands opstuurden,” zegt Biebaut. Dat noemt hij een principekwestie. “De politie kon niet weten of ik alles wel zou verstaan. Ik zou naar een vertaler kunnen stappen, maar ik sta op mijn Nederlandse taalrol.”

Biebaut besloot zijn boete niet te betalen voor er een Nederlandstalige versie kwam. Daarvoor stuurde hij aangetekende brieven en e-mails naar de politiezone Brussel-West, volgens hem telkens zonder reactie. Inmiddels bleef hij aanmaningen ontvangen om de boete te betalen, altijd in het Frans.

Na een goed jaar nam de sanctionerend ambtenaar van de gemeente Ganshoren de afhandeling over van de politiezone. Dat kon omdat de parkeerboete een GAS-boete was. De gemeente schakelde een gerechtsdeurwaarder in om de boete alsnog te innen. Tegen de zomer van 2021 was Biebauts boete al opgelopen tot 210 euro.

“Op 26 juli heb ik betaald,” zegt hij, maar wel enkel het eerste bedrag van 58 euro. De procedure bij de deurwaarder is toen niet gestopt. “De gemeente had de deurwaarder niet op de hoogte gebracht van mijn betaling.”

Openbare verkoop

Dus zat Biebaut nog altijd met een deurwaarder achter zijn veren. Die is begin november langsgekomen om zijn inboedel op te lijsten voor een openbare verkoop. Het te betalen bedrag is nu al opgelopen tot 795,06 euro. BRUZZ kon de factuur inkijken.

“De deurwaarder wou daarvoor mijn televisie in beslag nemen en mijn wagen, die geschat wordt op 11.000 euro,” zegt Biebaut. “Volgende maandag zou hij mijn spullen komen halen, maar zover wil ik het niet laten komen.” Hij nam zich voor om het gehele bedrag te betalen, maar niet zonder de gemeente te verwittigen.

De Dilbekenaar heeft dinsdagavond alle schepenen en gemeenteraadsleden van Ganshoren persoonlijk gemaild. Hij eist dat de gemeente alle deurwaarderskosten terugbetaalt. Woensdag liet de gemeente hem inderdaad weten dat dat zal gebeuren, tenminste voor alle extra kosten die gemaakt zijn na zijn betaling in juli. Dat bevestigt burgemeester Pierre Kompany (ProGanshoren) aan BRUZZ.

Vergissing

“Wij zitten heel verveeld met de situatie, want er moet een probleem zijn geweest met die betaling,” zegt Kompany's kabinetschef Valérie Libert. “Normaal gezien wordt de taalrol zeker gerespecteerd door onze diensten, want anders heeft die persoon het recht om niet te betalen. Alleen is er in dit geval niet op tijd beroep aangetekend.” Libert zegt dat hun sanctionerend ambtenaar eerst de taal van het politie-pv had overgenomen, maar nadien in het Nederlands heeft gecommuniceerd.

Ook de politie erkent dat het de bedoeling is dat elk proces-verbaal in de taal van de overtreder wordt opgemaakt. “Mogelijk is daar een vergissing gebeurd door een van onze inspecteurs,” zegt commissaris François Ganseman van de zone Brussel-West. De bewuste inspecteur werkt nu bij een andere politiezone, dus kon de vergissing niet toelichten.

Volgens de politiecommissaris heeft Biebaut niet op tijd gereageerd op zijn Franstalige pv. “Meneer had dertig dagen om te antwoorden of een Nederlandstalige kopie aan te vragen, maar hij heeft dat pas na enkele maanden gedaan,” zegt Ganseman. “Daarom is de procedure met de gerechtsdeurwaarder opgestart.”

Jan Biebaut meent zich te herinneren dat hij al snel antwoordde op zijn pv, maar kan daarvan geen schriftelijk bewijs aan BRUZZ tonen. De eerste brief die hij vindt, dateert van eind maart 2020. “Hoe dan ook hadden ze mij kunnen laten weten dat mijn antwoord buiten die termijn viel”, vindt hij. “Had ik geweten wat ik hier allemaal voor had moeten doen, dan had ik de boete natuurlijk vanaf het begin betaald,” zegt hij nu, “maar dan was deze hele zaak nooit aan de oppervlakte gekomen.”

Donderdag wordt het verhaal nog besproken tijdens het schepencollege in Ganshoren. “We maken echt een punt van ons taalbeleid, want we weten dat mensen daar terecht gevoelig aan zijn,” besluit kabinetschef Libert.

Meer nieuws uit Brussel

Nieuws en cultuur uit Brussel in je mailbox?