We moeten een kat een kat noemen

Allemaal goed en wel, dat Brussels Volkstejoêter (BVT). Als we de gazetten mogen geloven, brengt dat zogezegd amateurtoneel op niveau, trekt dat zogezegd volle zalen door een publiek aan te spreken dat door iedereen vergeten was, en verdedigt dat zogezegd met verve kapitale onderdelen van het Brusselse erfgoed zoals het Brussels dialect en de Brusselse zwans.

En nu meent het BVT zelfs dat het een goed idee is om een komedie van Shakespeare te spelen. Want de Bard is zogezegd een Brusselaar en als hij The taming of the shrew in zijn eigen taal had geschreven, dan zou het stuk 'n Kat es gin poos geheten hebben. Maar omdat Will dat nagelaten heeft, vertaalde het BVT het stuk zelf maar.

Heel sympathiek natuurlijk, maar we zijn de reputatie van dat BVT toch eens gaan dubbelchecken vorige vrijdag, toen het in Zinnema de zesde van voorlopig tien voorstellingen speelde in Anderlecht (later volgen er nog buiten Brussel). De zaal zat niet helemaal vol, maar toch bijna.

De hele cast en een tweekoppig orkestje zaten al voor het begin op het podium een volksfeestje te vieren met Brusselse leekes als 'Viva m'bomma' te zingen, in een strak, minimalistisch en dus zeg maar hedendaags decor. De sobere, gekleurde neon van dat decor ondersteunde de feeststemming in Padua, en de geometrische constructie met doorzichtige wanden gaf het orkestje onderdak, en maakte een subtiele scheiding tussen het speelvlak en de arrière-scène waar de acteurs altijd zichtbaar bleven. Gaandeweg maakten we ons wel de bedenking dat er met dat decor nog meer mogelijkheden lagen. Ik had de indruk dat de constructie de echt wel dynamische mise-en-scène niet altijd hielp en dat ze de acteurs eerder belemmerde in hun bewegingen.
Dit gezegd zijnde heeft regisseur Marc Bober echt vakmanschap afgeleverd. Het is fijn om in een Shakespeare-komedie een hele troep op de planken te zien, maar je moet die troep ook de baas kunnen en dat was hier het geval. Alles stond en bewoog goed. De dosering van visuele en muzikale humor was à point. Ook in de bewerking had Bober goede keuzes gemaakt: hij schuwde de zijsprongetjes niet, maar waakte over de vloeiende, begrijpelijke en logische voortgang.
'n Kat es gin poos is dus zeker geen kolderieke voorstelling geworden. Ik denk dat de lach bij het publiek vooral binnensmonds aanwezig was. Dat heeft dan alles te maken met de tekst, de Brusselse vertaling in verzen op rijm van Claude Lammens, die waarlijk bewonderenswaardig is. Ik weet niet of het Brussels al ooit zo lang zo mooi heeft geklonken, en tegelijk de poëzie als de humor heeft gediend als in dit stuk.

De acteurs hadden er schijnbaar ook geen moeite mee om de tekst recht te doen en toch te spelen met de knipoog die het BVT eigen is. In een amateurgezelschap (en ook in een professioneel gezelschap) zit er wel eens een acteur met een onhebbelijkheid waaraan je je stoort, maar dat was hier niet het geval. Integendeel, de liefdesrivalen waren ook elkaars rivalen als het om verbale kunde ging. Want om toch ook nog even de plot samen te vatten: De getemde feeks draait om de kattige Katherina, die haar vader uitgehuwelijkt wil zien voor hij zijn door talloze aanbidders gesolliciteerde andere dochter Bianca wegschenkt. Gelukkig is daar Petruchio, die in het temmen van de kat wel een uitdaging ziet en haar met haar eigen wapens bestrijdt. Uiteindelijk is Kath hem meer gehoorzaam dan alle andere vrouwen hun man. Te gehoorzaam misschien, al suggereert de regie dat zij niet zozeer voor de man, maar voor hun liefde buigt, door haar finaal nog een vriendschappelijke plaagstoot in de maag van Petruchio te laten planten.

Tot slot nog een compliment voor hoofdrolspelers Kathleen Seghers en Kevin Van Doorslaer. Hun lange ontmoetingsscène was klasse. Van Doorslaer, een gast van de kermis wiens acteursambities hem tot in Amerika hebben gedreven, is een groentje bij het BVT. Wat goed voor ons dat hij terug is.


Kathleen Seghers (l.) als feeks Katherina: klasse.

Gezien: 'n Kat es gin poos van het Brussels Volkstejoêter, op vrijdag 14 december in Zinnema (daar nog tot en met 9 januari: 02-524.60.95, www.beeveetee.be).

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.
Lees meer over
Lees ook
BRUZZ Magazine
deze week
  • De witte file: de camionette verovert de stad
  • Laisse les filles tranquilles: 'Het intimideren moet stoppen'
  • NRC-correspondent: 'Laat Brussel niet te hip worden'
  • Hier vind je BRUZZ in de stad
  • Archief
deze week
  • AfricaMuseum: sur les chemins de la décolonisation avec Emma De Swaef
  • Raoul Servais: het geheim van de animatiefilmpionier
  • Duizelen op lintjazz en stoepdisco
  • BRUZZ in the city
  • Archief
Neem een abonnement