— Brussel kiest

Brussel Kiest 2019
opinie

Edito: de kiezer wil beleid zien, geen machtsspelletjes

© PhotoNews
| Gwendolyn Rutten (rechts, hier samen met Maggie De Block en Guy Vanhengel in het Vlaams Parlement bij de 50ste verjaardag van Herman De Croo als parlementslid in april 2018) heeft de Brusselse Open VLD opgedragen geen haast te maken met de regeringsvorming.

Het zag er vrijdag nog naar uit dat de Vlamingen in Brussel als eerste met een meerderheidsakkoord zouden kunnen pronken. Maar dat was zonder Aarschot gerekend.

Voorzitter Gwendolyn Rutten heeft de Brusselse Open VLD opgedragen om geen haast te maken. Meer nog: Open VLD stapt niet in een Brusselse meerderheid aan Vlaamse kant als de MR niet ook deel uitmaakt van de Brusselse regering aan Franstalige kant.

Daarmee probeert Rutten wat ze in 2014 al met succes heeft gedaan: Open VLD in de Vlaamse regering loodsen, met de federale meerderheid als hefboom.

Wat ze nu doet, lijkt een logische zet. Met Open VLD en MR in de Brusselse regering is de liberale vleugel sterker. Het sluit ook aan bij de smeekbede van parlementslid David Leisterh (MR) enkele dagen geleden aan onderhandelaar Guy Vanhengel (Open VLD). Koppel de vorming van een Vlaamse en Franstalige meerderheid aan elkaar en hijs de MR mee aan boord.

Steven Van Garsse, chef BRUZZ-magazine

In de achtergrond speelt wellicht ook de mogelijkheid van een federale paars-groene regering. Open VLD en MR hebben in de Kamer samen een zetel meer dan de N-VA. Rutten wil er met de MR op alle niveaus bij zijn. Samen sterk.

Toch is deze zet om twee redenen ongezien. Een Vlaamse partijvoorzitter die de meerderheid aan Franstalige kant in Brussel wil forceren? Dat gebeurde nooit eerder. Het lijkt bovendien op een slechte film. Waarom zou PS-kopstuk Laurette Onkelinx zich in haar Franstalige Brusselse regeringsvorming laten opjagen door Gwendolyn Rutten?

In het slechtste geval bemoeilijkt dat de vorming van een VGC-college. Dat is niet meteen de grote zorg van de Franstalige Brusselaars. De Brusselse Vlamingen dreigen dus het slachtoffer te worden.

Dat moeten Guy Vanhengel en Sven Gatz ook begrepen hebben. Zij waren naar verluidt niet gediend met deze nieuwe ontwikkeling.

Twee. Opnieuw blijken de Brusselse liberalen van Open VLD niet meer heer en meester in eigen huis. Bij de lijstvorming moest Vanhengel al met lede ogen aanzien hoe Rutten de poppetjes verschoof, om Els Ampe lijsttrekker te maken voor het Vlaams Parlement, ten koste van Sven Gatz.

Vandaag moet onderhandelaar Vanhengel weer de duimen leggen. Dit is niet zíjn modus operandi. Vanhengel onderhandelt hard, wis en zeker, maar altijd volgens de regels van het politieke spel en als een redelijk man. Hij zit nu niet meer met ongebonden handen aan de onderhandelingstafel.

Een ding is zeker: voor Groen-kopstuk en VGC-‘formateur’ Elke Van den Brandt is dit een testcase die kan tellen. De politiek is bikkelhard en ongenadig, zeker als het over postjes gaat.
Nochtans is dat precies wat de kiezer niet wil. Die wil beleid zien, en geen machtsspelletjes.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.
Lees ook

Nieuws uit Brussel in je mailbox?