review

Film van de week: 'Elvis'

Austin Butler speelt de legendarische hartenbreker die in de jaren 1950 meisjesharten sneller deed slaan met zijn heupen en zijn stem.
Onze score

Maak je op voor een comeback van bakkebaarden, vetkuiven en blue suede shoes. Moulin Rouge!-regisseur Baz Luhrmann maakt van een biopic over Elvis Presley een zwierig spektakel.

Het neveneffect van Top gun: Maverick is dat je dodelijke straaljagers wilt besturen. Het neveneffect van Elvis is dat je herontdekt hoe belachelijk veel fantastische nummers Elvis Presley de wereld geschonken heeft, of dat je als volwassen man plots weer met een wc-rol als microfoon voor de badkamerspiegel oefent op 'Hound dog', 'Heartbreak hotel', 'Love me tender', 'Return to sender', 'Jailhouse rock' en al die andere hits. Inclusief schunnige heupbewegingen als niemand kijkt.

Inhoudelijk stelt de biopic niet zoveel voor. Het leven van de King of Rock and Roll wordt vrij klassiek overlopen. Te beginnen bij de arme, blanke jongen die in Memphis, Tennessee in extase raakt van de zwarte blues en gospel. Met zijn fenomenale stem, duivelse charisma en geile heupbewegingen hitst hij de tweede helft van de jaren 1950 op.

Maar manager en musical entrepreneur Colonel Tom Parker bouwt de rockrebel geleidelijk aan om tot de kitscherige Elvis die Las Vegas qua glamour en glitter out-Las Vegast. Tussen de shows trekt hij zich terug in Graceland om door een teveel aan cheeseburgers, drank, drugs, medicijnen en donkere gedachten op amper 42-jarige leeftijd te overlijden.

Weinig verrassend maakt de film van de Colonel, die helemaal geen kolonel was maar een illegale immigrant uit Breda, de grote boosdoener. Tom Hanks voor dat sinistere personage in een fatsuit steken, was geen al te best idee. Zoveel lijkt het ook niet op te leveren om van de Colonel de verteller te maken.

1805 Elvis2
Tom Hanks in 'fatsuit' als de boosaardige Colonel Tom Parker.

De relatief onbekende Austin Butler doet het wel buitengewoon goed in de hoofdrol, zeker als je in rekening brengt hoe moeilijk het is om te zingen, te shaken, te heupwiegen, te rocken, te croonen én te verblinden als de legendarische hartenbreker. Zelfs Elvis had het er soms moeilijk mee.
Tenzij je nog niet wist hoe schatplichtig, vertrouwd en bevriend Elvis Presley was met Amerika's zwarte rockpioniers en muzikanten, steek je niet veel van de film op. Maar dat hoeft niet altijd.

Baz Luhrmann is een regisseur met de ambitie van een showman. Denk maar aan de razzle dazzle van Romeo + Juliet, Moulin Rouge! of The great Gatsby. Sprankel boven soberheid, decadentie boven introspectie, mythe boven mens. Het heeft het voordeel dat je je niet verveelt. Ook al valt er veel op aan te merken, de oppervlakkige maar flamboyante film doet je de King herontdekken. En daar beleef je plezier aan. A little less fight and a little more spark, close your mouth and open up your heart.

ELVIS
US, dir.: Baz Luhrmann, act.: Austin Butler, Tom Hanks, Olivia DeJonge

Meer nieuws uit Brussel

Nieuws en cultuur uit Brussel in je mailbox?