Elke week spot onze radar een onbekende artiest die uw aandacht verdient. Deze week pianist Dorian Dumont, die een ode brengt aan elektrogod Aphex Twin.

De 'MDMA Mozart' wordt Aphex Twin weleens genoemd. Richard David James, zoals de Britse producer echt heet, wordt beschouwd als hét wonderkind van de elektronische muziek. Terecht. Zijn muziek is grensverleggend en ontzettend invloedrijk, hijzelf even geniaal als mysterieus. Buiten zijn alias Aphex Twin gebruikt James meer dan een dozijn andere noms de plume waarmee hij het (elektronische) muzieklandschap verkent.

Een van de muzikanten die Aphex Twin op handen draagt, is Dorian Dumont. De in Montpellier opgegroeide, klassiek gevormde pianist kwam veertien jaar geleden jazz en vrije improvisatie studeren in Brussel en raakte hier nooit meer weg. Ondertussen is hij diep verankerd in de Brusselse muziekscene. Zo is hij een van de spilfiguren van de elektrojazzers van Echt!, vormt hij samen met Hendrik Lasure en Benjamin Sauzereau het trio Easy Pieces en werkt hij onder meer samen met het r&b-duo Juicy.

Dumonts fascinatie voor Aphex Twin groeide langzaam, na het zien van onder meer Rubber Johnny, de experimentele kortfilm van de Britse regisseur en videoclipmaker Chris Cunningham waarvoor Aphex Twin de soundtrack leverde. “Als vijftienjarige gast vond ik dat universum vooral erg donker, bijna griezelig,” zegt hij daarover. “Maar daarna ben ik de rijkdom en het vernuft van Aphex Twin gaan ontdekken en ben ik er helemaal verliefd op geworden.” Onvoorwaardelijke liefde die de pianist nu omzet in APHEXionS, een eerbetoon aan het fascinerende Britse godenkind dat deze zomer zijn vijftigste verjaardag viert.

Aan APHEXionS komt verrassend genoeg geen elektronica te pas. Dumont hertaalde tien ambient-, rave- en minimal house-tracks van de Brit naar zijn vleugelpiano. Net als pakweg de eigengereide pianoaanslagen van Thelonious Monk, herken je de muziek van Aphex Twin binnen een paar seconden. Dus wilde Dumont ook zijn eigen kleur aanbrengen. “Ik wilde zijn nummers niet gewoon naspelen op de piano, zonder er mijn eigen artistieke visie aan toe te voegen. Maar toen ik zijn composities transcribeerde om ze beter te begrijpen en ze daarna op de piano speelde, triggerde dat zoveel ideeën dat ik voelde dat er een project in zat waarin ik mijn eigen stem kon leggen.”

Een belangrijke inspiratiebron voor APHEXionS was het album After Bach, waarop de Amerikaanse jazzpianist Brad Mehldau muziek van Bach interpreteerde en er daarna nieuwe composities bij bedacht. Ook Dumont schildert met zijn interpretaties van Aphex Twin met de kleur van moderne klassiek en de vrije structuur van de jazz. “Ik wil deze nummers heel graag live spelen,” zegt Dumont. “Het is dan de bedoeling om voldoende vrij te zijn en te kunnen improviseren. Zoals je een jazz standard helemaal naar je hand zet.”

APHEXionS verschijnt op 18/6

Meer nieuws uit Brussel
Vooraan op BRUZZ

Nieuws en cultuur uit Brussel in je mailbox?