review

Olga de Amaral: spiritueel textiel

Onze score

Haar textielcreaties zijn opgenomen in meer dan veertig museumcollecties over de hele wereld, maar toch is de Colombiaanse kunstenares Olga de Amaral in Europa relatief onbekend. Daar brengt La Patinoire Royale met deze retrospectieve definitief verandering in.

Zonder het echt bewust te willen, ontwikkelde La Patinoire Royale de voorbije jaren met expo’s rond Hassan Sharif, Joana Vasconcelos en Alice Anderson een sterke affiniteit met textiel. Het werk van Olga de Amaral sluit daar perfect bij aan.

De Amaral werd in 1932 in Colombia geboren en maakte haar debuut in New York in de jaren 1960 samen met Sheila Hicks, die andere textielgrootheid van wie een gigantische installatie te zien was op de meest recente Biënnale van Venetië. Meer dan een halve eeuw later is ze nog steeds actief in haar studio in Bogotá.

Voor The light of spirit brengt La Patinoire Royale een veertigtal werken uit de laatste vijftien jaar samen. Daarbij valt de grote continuïteit op, maar ook de diversiteit. Zo werkt De Amaral met verschillende soorten textiel, verwerkt ze het materiaal nu eens in draden en dan weer in smalle repen, en werkt ze zowel twee- als driedimensionaal.

Sensuele dynamiek

Door toevoeging van gips, Japans papier of vezels – vaak geïnspireerd door eeuwenoude technieken – transformeert ze het textiel van een tapijt in een volwaardig kunstwerk. Daarbij vloeien kunst, design en ambacht naadloos in elkaar over.

Een ander element dat meteen opvalt als je de majestueuze, met daglicht overladen ruimte van La Patinoire Royale binnenkomt, is het spel van het licht op de werken en de boeiende, sensuele dynamiek die daardoor ontstaat. De golvende lijnen lijken wel tot leven te komen. Vanuit elke hoek zien de werken er anders uit. Daarmee schrijven ze zich moeiteloos in in de rijke traditie van de naoorlogse, Latijns-Amerikaanse abstracte en optische kunst.

Kind aan huis

In de video The house of my imagination, die ze in 2003 draaide naar aanleiding van een lezing in het Museum of Modern Art in New York, onthult Olga de Amaral haar inspiratie. Zo neemt ze de toeschouwer mee naar een verlaten huis op het Colombiaanse platteland, waar ze herinneringen ophaalt aan haar kindertijd, maar ook aan de lokale savoir-faire. Die integreert ze in haar werk door bijvoorbeeld enkel natuurlijke pigmenten te gebruiken, zoals het alomtegenwoordige indigo of goud.

Die gouden kleur verwijst zowel naar de precolumbiaanse als naar de koloniale kunst, waaronder de kerkinterieurs, in Latijns-Amerika. Daarnaast refereren de werken aan de spiritualiteit van de Colombianen, en veruitwendigen ze de innerlijke wereld van Olga de Amaral zelf. Aan de combinatie van die elementen danken ze hun spirituele geladenheid.

> Olga de Amaral: The Light of Spirit. > 16/6, La Patinoire Royal

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.