La Péniche

(© Ivan Put)

-- FR -- Dans cette rubrique, nous avons parlé chaque semaine depuis plus de huit ans de cafés toujours différents. Il nous est rarement arrivé de revenir dans un endroit où nous étions déjà allé. À partir de maintenant, cela va changer et nous irons parfois rendre visite à l’un de nos anciens amours. Un café où l’envie de retourner a toujours été forte est La Péniche, à l’ancien Marché aux Poissons, un café fondamentalement bruxellois qui nous rappelle le passé maritime du centre ville. Bonne nouvelle : La Péniche existe encore et n’a pas du tout changé en sept ans. Ce qui rend ce café particulier, c’est qu’il est ouvert tous les jours très tôt. Une tradition qui date de l’époque où les grossistes en poisson passaient aux petites heures pour approvisionner les magasins et les restaurants des environs. Il y a de moins en moins de grossistes et ils ne doivent plus venir avant l’aube, mais les lève-tôt du quartier fréquentent toujours ce petit café du port. L’heure d’ouverture a quand même été reculée : 4 heures avant, 6 aujourd’hui. Malou, la patronne, préfère prolonger un peu sa « grasse matinée ». En plus - et ça c’est une mauvaise nouvelle - depuis quelques années, elle ne peut plus compter sur son mari. Il y a plus ou moins 30 ans, Michel et Malou sont venus de Molenbeek pour suivre la voie des parents de Malou, qui avaient déjà un café dans les années 50, appelé La Péniche, dans la rue du Ruisseau. L’intérieur évoque un bateau : la décoration réunit des bouées, des ancres, des hublots et de nombreux tableaux et photos du centre ville tel qu’il était jadis. Planifiez peut-être votre visite pendant l’heure de midi, quand la cuisine est ouverte. À partir du mercredi, il y a du poisson au menu et chaque jeudi et chaque vendredi, on peut goûter l’anguille au vert maison.

-- NL -- In deze rubriek hebben we het al meer dan acht jaar elke week over weer een ander café. Zelden keren we terug naar een plek waar we ooit eerder waren. Vanaf nu komt daar verandering in en gaan we af en toe nog eens op bezoek bij een oude liefde. Een café waarbij de aandrang om er terug te keren al die tijd nogal sterk was, is La Péniche op de Vismet, een door en door Brussels café dat ons aan het maritieme verleden van de binnenstad herinnert. En er is goed nieuws: La Péniche bestaat nog, het ziet er nog helemaal hetzelfde uit als zeven jaar geleden, en ook de geplogenheden zijn nog dezelfde.
Wat dit café bijzonder maakt, is dat het elke dag al vroeg open is. Een traditie die ontstond toen er op dat uur nog veel groothandelaars in vis passeerden om de naburige winkels en restaurants te bevoorraden. Die groothandelaars zijn er minder en minder en hoeven ook niet meer zo vroeg te komen, maar nog altijd vinden de vroege vogels uit de buurt hun weg naar dit kleine café aan de haven. Toch is het openingsuur iets verlaat. Vroeger was het vier uur ’s ochtends, nu zes. Niet dat ze al zo oud geworden is, maar uitbaatster Malou slaapt tegenwoordig toch liever wat ‘langer’ uit... Bovendien, en dat is dan het slechte nieuws, moet ze het sinds enkele jaren zonder haar man stellen. Een jaar of dertig geleden, kwamen Michel en Malou allebei uit Molenbeek naar hier om in de voetsporen te treden van Malous ouders, die in de jaren 1950 in de Beekstraat in Molenbeek al een café hadden dat La Péniche heette. Met la péniche betreed je nog altijd een oud binnenschip: de decoratie bestaat uit reddingsboeien, ankers, patrijspoorten en heel veel schilderijen en foto’s van de oude binnenstad. Mik voor je bezoek misschien op het middaguur wanneer de keuken open is. Vanaf woensdag staat er vis op het menu, en elke donderdag en vrijdag kunt u proeven van de huisbereide paling in ’t groen.

-- EN -- For more than eight years, this column has discussed a different café every week. We rarely return to a place we have been already. From now on, that’s going to change because every now and again, we will return to an old favourite. One of the cafés we have been longing to return to for a long time is La Péniche on Vismet, a Brussels café through and through that reminds us of the city centre’s maritime past. And there is good news: La Péniche still exists, it looks exactly the same as it did seven years ago, and even its habits haven’t changed.
What makes this café special is that it opens very early every day. A tradition that began when fish merchants would arrive in the early hours to provision the neighbouring shops and restaurants. The number of merchants has since decreased and they now arrive later, but local early birds still find their way to this little café at the docks. Though opening time is slightly later. It used to be 4 am, now it is 6. It is not that owner Malou is so old already, but these days she prefers to sleep in a little “longer”. What’s more, and that is the bad news, she has had to manage without her husband for the past few years. About thirty years ago, Michel and Malou left Molenbeek and came here to follow in the footsteps of Malou’s parents, who had a café called La Péniche in the Beekstraat/rue du Ruisseau in Molenbeek in the 1950s. Walking into la péniche is still like boarding an old ship: the decoration consists of life buoys, anchors, portholes, and a great many paintings and photos of the old city centre. We recommend you plan your visit for around noon, when the kitchen is open. From Wednesdays there is fish on the menu, and every Thursday and Friday you can taste the homemade stewed eels in chervil sauce.

La Péniche •••
Brandhoutkaai 37 quai au Bois à Brûler, Brussel/Bruxelles, 02-219.13.93
ma/lu/Mo > za/sa/Sa 6 > 20.00

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.

 

--- OPROEP. Reageer jij soms op online nieuwsartikels of wil je het wel eens proberen? Doe mee aan het RHETORIC-onderzoek en maak kans op een waardebon. Meer info en inschrijven

 

Lees meer over
BRUZZ Magazine
deze week
  • Marc Noppen (UZ Brussel): 'Zorgpersoneel vraagt niet alleen beter loon.'
  • Minister Dalle: 'Ik heb op tafel geklopt voor Brussel'
  • Big City: wat is het verhaal achter het gebouw van Parking Panorama?
  • Hier vind je BRUZZ in de stad
  • Archief
deze week
  • Lefto: 'Zonder de Vlamingen zou onze stad toch anders zijn'
  • Movie lovers unite! Our film reviews are back
  • London poet Jay Bernard, now in residency at Passa Porta
  • BRUZZ in the city
  • Archief
Neem een abonnement