Studenten in lockdown

Louise (21): 'Ik had last van een schuldgevoel'

© Fien Vanderrusten
| Louise Brahm (21), studente uit Grimbergen, op kot in de Europawijk.

Ze worstelen met hun beperkte vrijheid in coronatijden, beleven hun studententijd grotendeels achter hun computerscherm en worden op de koop toe vaak met de vinger gewezen. Maar hoe beleven studenten zelf het einde van dit horrorjaar 2020? Deze VUB-studenten interviewden hun lotgenoten.

“In oktober werd ik getroffen door het coronavirus. Ik had last van de typische symptomen die het virus met zich meebrengt: een grieperig gevoel, een hoest en kortademigheid. Ik ben twee dagen echt ziek geweest, maar dat was het ook. Eigenlijk had ik veel meer last van een schuldgevoel. Ik hoopte dat ik niemand in gevaar had gebracht. Toch heb ik hoogstwaarschijnlijk mijn beste vriendin besmet. Ik vond het moeilijk om de mensen die ik nog had gezien, op de hoogte te brengen van mijn coronabesmetting. Uiteindelijk reageerde iedereen in mijn omgeving wel goed. Ze maakten me duidelijk dat ik er helemaal niets aan kon doen. Diep in mezelf besefte ik dat ook, maar je weet natuurlijk nooit helemaal zeker of iemand je iets kwalijk zal nemen.

Twee weken lang heb ik me geïsoleerd. Dat was zeker geen leuke periode, maar ik koos ervoor om mijn besmetting te aanvaarden. Bovendien vind ik dat een samenleving solidair moet zijn. Als je ouderen en risicogroepen kan helpen door je aan die opgelegde isolatie te houden, dan doe je dat ook. Hetzelfde geldt voor de coronamaatregelen. Ik houd me eraan om anderen te beschermen. Vaak denk ik dan aan mijn grootouders. Ik zou het echt erg vinden, mochten zij een besmetting oplopen. Anderen die de regels dus aan hun laars lappen, vind ik egoïstisch. De wereld werkt zo niet, volgens mij.

Ik vind het belangrijk om mezelf niet te wentelen in negativiteit. Ik koester nog altijd de hoop dat we binnenkort weer normaler zullen kunnen leven. Vanuit de media horen we heel wat positief nieuws over de ontwikkeling van een coronavaccin. Als ik de kans krijg om dat vaccin te krijgen, zal ik dat ook zeker doen. Als ik op die manier mijn steentje kan bijdragen aan een wereld zonder corona, houdt niets mij tegen.

We kunnen er niet omheen, corona heeft ons leven in de greep. Het is een rare periode die voor heel wat mensen problemen veroorzaakt. Als er iets is dat ik geleerd heb uit deze periode, dan is het dat mijn vrienden en familie enorm veel voor mij betekenen. Ik apprecieer de momenten samen des te meer en geniet intenser.”

Fien Vanderrusten

Dit stuk werd geschreven door VUB-studenten van de derde bachelor voor het vak 'Journalistiek en Burgerschap'.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.

 

 

Nieuws en cultuur uit Brussel in je mailbox?