debat

Edito: De verkiezingen van 2018, een bon cru voor Nederlandstaligen

Rik Jellema (Groen) trekt de lijst voor Ecolo-Groen in Etterbeek.

De geschiedenis heeft ook haar rechten. Wie, een beetje verder in dit magazine, leest hoe burgemeester Roger Nols in de jaren zeventig tegen Vlamingen tekeerging, kan alleen maar vaststellen dat de situatie van de Nederlandstalige minderheid de laatste decennia aanzienlijk is verbeterd.

Nederlandstaligen en Franstaligen leven niet meer op voet van oorlog in deze kleine wonderlijke wereldstad. Er is een pacificatie gekomen, en die is grotendeels te danken aan de oprichting van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest in 1989.

Vlamingen en Franstaligen kregen toen samen de verantwoordelijkheid over het bestuur van deze stad en dat heeft tot wederzijds begrip geleid. Vandaag, woensdag 11 juli, is burgemeester Philippe Close (PS) aanwezig op het feest van de Vlaamse Gemeenschap in het Brusselse stadhuis. Dat is sinds mensenheugenis niet meer voorgevallen.

Op gemeentelijk vlak, dat weten we, krijgen de Vlamingen nog af en toe klappen. In het vermaledijde Sint-Lambrechts-Woluwe bijvoorbeeld. Burgemeester Olivier Maingain (Défi) heeft bij de aanvraag van een Nederlandstalige cultuurbeleidscoördinator bewust aangestuurd op een mislukking. Maingain heeft zijn vossenstreken duidelijk niet verleerd.

Toch is er op gemeentelijk vlak vooruitgang merkbaar. Enkele maanden voor de verkiezingen kunnen we vaststellen dat de Nederlandstaligen prima plaatsen toebedeeld krijgen op de Franstalige kieslijsten. Dat was al zo in 2012, maar een snelle blik leert ons dat het er nog mooier uitziet. Als alles loopt zoals voorzien, worden de verkiezingen van 2018 geheid een bon cru voor de Vlamingen.

Steven Van Garsse, chef BRUZZ-magazine

Zo figureren in veel gemeenten de Nederlandstaligen in de koppositie. En dat op alle mogelijke lijsten. Soms zelfs op een Défi-lijst. Het gaat om zichtbare plekken, die met wat geluk ook nog wat stemmen kunnen krijgen van de ‘pot’. Op plek twee? We noemen maar wat: Els Ampe (Open VLD), Bianca Debaets (CD&V), Elke Roex (SP.A), Frederic Roekens (Groen), Hannelore Goeman (SP.A), Maude Van Gyseghem (Onafh), Nathalie De Swaef (Groen), René Coppens (Open VLD), en we zijn er wellicht nog een stuk of wat vergeten. Er zijn dit jaar ook twee Nederlandstalige lijsttrekkers, bij Groen (Rik Jellema en Katia Van den Broucke). En dan zwijgen we nog over de Nederlandstaligen op de derde, vierde of lijstduwersplaats.

Een verklaring voor die tendens is voer voor politicologen. Is het de bloedarmoede in de Brusselse lokale politiek? Zijn de Franstalige partijen op zoek naar kwaliteit en vergroten ze hun areaal door ook Nederlandstaligen erbij te nemen? Hebben de Vlaamse partijen steengoed onderhandeld? Of willen de Franstalige partijen met Nederlandstalige kandidaten de N-VA counteren, die in een tiental gemeenten met een eigen lijst komt?

Feit is dat deze constellatie hoogstwaarschijnlijk een pak meer Nederlandstalige gemeenteraadsleden en schepenen zal opleveren. En zelfs al hebben die niet meteen grote bevoegdheden, ze kunnen de verbinding maken met de Nederlandstalige kiezers en mét de Vlaamse gemeenschap. Dat is alvast een uitstekende vooruitgang. Je hoeft geen flamingant te zijn om dat in te zien.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.
Lees ook

Nieuws uit Brussel in je mailbox?