opinie

Edito: het is al te gek dat wij in een ander land arbeidskrachten moeten zoeken

© PhotoNews
| Bestaande initiatieven zoals MolenGeek, om leerlingen klaar te stomen voor de getechnologiseerde arbeidsmarkt, zijn blijkbaar niet voldoende.

Bij Proximus staan bijna tweeduizend banen op de tocht. Tegelijk moeten er dringend meer dan duizend nieuwe technische profielen worden gevonden. Volgens een analist bij Terzake zullen die zelfs uit Afrika moeten worden gehaald.

Enkele dagen later kondigt het Vlaams netwerk van ondernemingen Voka aan dat het samen met VDAB een project op stapel heeft staan om in Marokko informatici te zoeken. Daarmee herhaalt de geschiedenis zich. Vijftig jaar geleden ging België ook in Turkije en Marokko op zoek naar arbeidskrachten.

Toch is er een groot verschil. In de jaren zestig was er een échte krapte op de arbeidsmarkt. Vandaag zijn er in Brussel alleen al 88.000 werkzoekenden. Cynisch genoeg zijn dat er heel wat van Marokkaanse origine.

Dat lijkt de wereld op zijn kop. De berichten leggen een belangrijk pijnpunt bloot in de socio-economische toestand van ons land. Opleiding, vorming en onderwijs hebben grondig gefaald. Waarom kunnen Marokko, en bij uitbreiding de rest van Afrika, wel de geschikte profielen aanleveren, en België niet?

Steven Van Garsse, chef BRUZZ-magazine

We citeren een onverdachte bron. De Franstalige minister Didier Gosuin (Défi) zei niet zo lang geleden in een krant: “We moeten die jaarlijkse stroom aan niet-gekwalificeerde jongeren uit het leerplichtonderwijs stoppen. Het is onaanvaardbaar dat er drieduizend jongeren uitstromen zonder diploma.”

Natuurlijk zijn er initiatieven om leerlingen klaar te stomen voor de getechnologiseerde arbeidsmarkt. Er zijn in Vlaanderen en Brussel de STEM-opleidingen, er is MolenGeek en Coderdojo. Maar blijkbaar is dat niet voldoende.

In een interview met de top van VDAB en Actiris (in samenwerking met Tracé-Brussel) dat u in dit magazine leest, komt er nog een ander probleem aan de oppervlakte dat serieuze ruis in het Belgische arbeidsmarktbeleid veroorzaakt. De activering van werkzoekenden zit nu meer dan ooit op het niveau van de gewesten. Het besef is intussen gegroeid dat Actiris en VDAB hun voordeel kunnen doen bij samenwerking. De rand rond Brussel (VDAB) snakt naar werkkrachten, Brussel (Actiris) moet de vele werklozen aan een nieuwe baan helpen.

De samenwerking ís er, maar voor VDAB kan de activering nog efficiënter. Brusselse werkzoekenden krijgen nu al jobs aangeboden in Vlaanderen, maar dat is nog te veel op vrijwillige basis. Activering over de gewestgrenzen heen (met een zekere vorm van verplichting) is met andere woorden een domein waar nog veel winst te maken valt.

Dat is alvast een tip voor de volgende Vlaamse en Brusselse regering. Het kan beide regio’s een serieuze boost geven, zonder dat we in een ander land moeten gaan aankloppen op zoek naar arbeidskrachten. Want dat is al te gek.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.

Nieuws uit Brussel in je mailbox?