debat

Kanal: 'Kabinetards op topfuncties niet per se slechte zaak'

© Saskia-Vanderstichele
| "Een korte lijn tussen politiek en museum kan handig zijn voor beide partijen", zegt Carl Devos.

Met Baptiste Delhauteur werken nu al drie kabinetschefs aan de top bij het Kanal-museum. Hoe erg is dat? “Het is niet ongewoon dat men aan het einde van de legislatuur de kabinetsmedewerkers ergens parkeert”, zegt politicoloog Carl Devos aan BRUZZ. “Maar dat wil niet zeggen dat ze niet nuttig kunnen zijn.”

Yves Goldstein (PS), Jean-François Leconte (Défi) en nu Baptiste Delhauteur (PS). Alle drie waren ze kabinetschef, alle drie werken ze nu voor de stichting Kanal. En ook bij andere instellingen gebeurt het wel vaker dat kabinetards op topfuncties terecht komen. Waarom is dat?

Nuttig voor museum

“Een korte lijn tussen die overheid en de instelling is handig", zegt professor Carl Devos, politicoloog aan de Universiteit Gent. "Voor de politicus, die zo een grote invloed heeft op die instelling. Maar ook voor de instelling zelf, die zo sneller aan subsidies, bouwvergunningen of een bekend politicus kan geraken, om een tentoonstelling te openen en zo de aandacht van de media te trekken. Die korte lijn hoef je dus niet per se als iets negatiefs te zien.”

Dat iemand van een kabinet komt, wil ook niet zeggen dat zijn politieke kleur het enige is wat telt, benadrukt Devos. “Op een kabinet werken doorgaans zeer goede mensen, die vaak de dossiers al opvolgen waarvoor ze dan later geselecteerd worden.”

En daar zit natuurlijk de angel. Zijn ze echt de beste kandidaat? “Ik ken de precieze procedure niet, maar ik vraag me af of het wel allemaal zoveel objectiever is als het alleen via headhunters verloopt”, zegt Herman Matthijs, politicoloog en professor aan de VUB. “Het kost heel veel geld en heeft men dan de beste? Ik heb daar mijn twijfels over. Ja, dit is een politieke benoeming. Maar als het om een capabel iemand gaat, heb ik daar op zich geen probleem mee.”

Voor de duidelijkheid: Delhauteur zou geselecteerd zijn na overeenstemming tussen een interne jury en extern rekruteringsbureau Parhtners. Maar controle hierop, bijvoorbeeld van de oppositie, is er niet.

'Ontluizen hoeft niet'

Mathijs is dan ook niet te vinden voor een 'ontluisperiode', waarbij een kabinetsmedewerker een tijdje niet mag solliciteren voor een job die gelinkt is aan de functie die hij had op het kabinet . “Dan ga je die mensen benadelen”, zegt hij. “Vergeet niet dat zij maar enkele maanden na hun opdracht bij het kabinet worden doorbetaald. Zij moeten wel op zoek naar een nieuwe job, en dan is het logisch en ook goed dat zij hun nuttige ervaring daarvoor kunnen inbrengen.”

Meer zelfs, door een kabinetsmedewerker te benoemen, is het tenminste duidelijk, zegt Mathijs. “Je weet dan duidelijk dat het om een politieke benoeming gaat. Wat mij betreft mag de top van de administratie gelinkt worden aan de legislatuur. Als er dan een andere partij aan de macht komt, worden die topambtenaren vervangen door andere, gelinkt aan de nieuwe regerende partij.”

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.

Nieuws uit Brussel in je mailbox?