Enfant terrible: Maxim Fonteyne, haarkapper

© Saskia Vanderstichele
| Maxim Fonteyne, haarkapper.

Maxim Fonteyne (30) is geboren in Oostende uit een Marokkaanse vader en een Belgische moeder. Hij leerde de kappersstiel in de salons van Toni&Guy en opende twee jaar terug zijn eigen zaak, "Hairbymaxim" in Elsene. Hij woont in Sint-Gillis.

TERRIBLE Maxim Fonteyne BRUZZ ACTUA 1611
© Saskia Vanderstichele
| Maxim Fonteyne.

Het is een raar verhaal, maar ik wil het wel vertellen. Ik heb een heel bewogen jeugd gehad. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik een jaar oud was, mijn vader heb ik eigenlijk nooit gekend. Door omstandigheden ben ik als peuter geplaatst bij mijn tante en nonkel. Daar heb ik goeie herinneringen aan, ze waren altijd omringd door kunstenaars en creatievelingen.

Toen mijn moeder hertrouwde, moest ik op mijn tiende weer bij haar gaan wonen. Het klikte totaal niet tussen mij en mijn stiefvader, en ik ben er zeker van dat mijn homoseksualiteit daar voor iets tussen zat. Op een bepaald moment was het niet meer houdbaar: rond mijn zestiende ben ik naar het Jongerenadviescentrum (JAC) gestapt.

Daar hadden ze veel begrip voor mijn situatie. Met als gevolg dat ik vervroegd volwassen verklaard werd. Van de ene dag op de andere ging ik alleen wonen. Een grote opluchting, maar mijn leven moest nog beginnen.

Maxim Fonteyne, haarkapper

Op zo’n jonge leeftijd voor jezelf instaan is niet evident. Ik stopte met mijn studies en begon in de horeca te werken. Ik hopte lange tijd van de ene job naar de andere. Intussen had ik ook de geneugten van het uitgaansleven ontdekt: op café hangen en gaan dansen met vrienden, zalig! Ik ben er bij wijze van spreken aan verslaafd geraakt, al heb ik mij er ook vaak tegen verzet.

Eigenlijk heb ik mij lange tijd niet goed gevoeld in mijn vel. Het is complex. Ik vond mijn reden van bestaan niet, denk ik. Kapper worden was nochtans een kinderdroom. Ik kreeg af en toe Barbies, goed voor uren amusement. Vooral door hun haren te bewerken en af te knippen. Op den duur kreeg ik geen Barbies meer (schaterlacht). Ik heb de drang om kapper te worden heel lang onderdrukt, want ik dacht: homo zijn én kapper, dat is too much!

Totdat een vriendin mij bijna heeft gedwongen een opleiding te beginnen aan het Provinciaal Instituut voor Haartooi en Schoonheidszorgen in Gent. Ik ben haar er nog altijd dankbaar voor, ze heeft mij letterlijk weggesleurd van een zoveelste afterparty (lacht).

Door die opleiding kon ik stage doen in Berlijn, en daarna ging ik aan de slag bij Toni&Guy in Brussel, een bekende salonketen. Daar heb ik de stiel echt geleerd. Maar ik werd er ontslagen. Ik verdroeg en verdraag nu eenmaal geen baas boven mij. Misschien komt dat door het trauma met mijn stiefvader. Alleszins, ik ben supercontent dat ik nu mijn eigen salon heb, al is het leven van een jonge zelfstandige lang niet altijd simpel.

Wat ik leuk vind aan het kappersberoep? Voor mij is het gewoon iets dat ik goed kan. En ik ben iemand die graag geeft, het doet me enorm veel plezier als mensen hier tevreden naar buiten gaan. Weet je wat mij momenteel het meest gelukkig maakt? Een jonge stagiair die hier in dienst is, coachen. Ik zie hem helemaal openbloeien, niets geeft me meer voldoening dan dat.

Verhuizen naar Brussel heeft een positieve invloed gehad op mijn leven. Ik hou van de anonimiteit hier. Vooral als je vaak in het nachtleven uithangt, komt dat van pas (glimlacht). En al die nationaliteiten bij elkaar, we doen dat hier eigenlijk toch goed samen.

Op een paar extremistische moslims na hebben we amper problemen. Ik heb ook veel verschillende soorten klanten en dikwijls praat ik Engels, Frans én Nederlands door elkaar als ik aan het werk ben. Vree cool. Ik woon hier nog maar vier jaar, en durf het bijna niet te zeggen, maar ik voel me al een echte Brusselaar.

Of ik Oostende mis? Nee, ze roddelen daar te veel. Mijn oma mis ik wel ‘ns, ja. Zij is ook altijd in mij blijven geloven. Om de paar weken stap ik de trein op om haar te bezoeken, en dan gaan we samen zeetongetjes eten op de dijk.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.