Rita Afonso (23): 'Ik heb geleerd geluk te vinden in de kleine dingen'

© Valia Karim
| Rita Afonso (23) uit Laken.

Ze worstelen met hun beperkte vrijheid in coronatijden, beleven hun studententijd grotendeels achter hun computerscherm en worden op de koop toe vaak met de vinger gewezen. Maar hoe beleven studenten zelf het einde van dit horrorjaar 2020? Deze VUB-studenten interviewden hun lotgenoten.

“De coronaperiode is een uitzonderlijke situatie en doet veel met mij als student, op zowel mentaal als fysiek vlak. Soms kan ik mijn bed niet uitkomen en betrap ik mezelf op donkere gedachten. Ik voel me erg geïsoleerd van de buitenwereld en heb nood aan sociaal contact, maar nu ik alleen woon in mijn kot is dat niet mogelijk. Vaak denk ik bij mezelf: ben ik mijn jonge jaren niet aan het verspillen?

Rita Afonso (23) uit Laken

Het feit dat onze dagelijkse routine helemaal is omgeslagen heeft een grote invloed op mij gehad. Voordien legde de maatschappij mij een routine op, nu ligt die verantwoordelijkheid en discipline bij mezelf. Om deze moeilijke periode door te komen en alsnog productief te zijn, heb ik me een nieuwe routine opgelegd. Het kleinste beetje plan ik in, zo hou ik mezelf voortdurend bezig en vermijd ik het overdenken en het piekeren. In het begin wist ik helemaal niet hoe ik het best kon omgaan met mijn gevoelens en gedachten. Ik kom uit een gezin waarin we niet veel praten over mentale gezondheid. In mijn familiekring wordt dat immers nog als een taboeonderwerp gezien. Wat me erg geholpen heeft, is de gratis therapeutische begeleiding met de studentenpsycholoog aan de VUB. Ik heb een virtuele afspraak geboekt en heb zo een stappenplan leren maken om productief te blijven. Ik heb daarnaast geleerd dat wanneer ik nare gedachten heb, ik vooral hulp moet zoeken en het taboe moet doorbreken. Je niet goed voelen is menselijk en in deze periode is dat meer dan ooit tevoren het geval.

Deze coronaperiode heeft me tot een beter mens gevormd. Het is nu meer dan ooit belangrijk om aan zelfreflectie te doen: je bent immers niet meer dezelfde persoon met dezelfde gewoontes. We evolueren voortdurend en we moeten daar soms leren bij stil te staan door vooral de focus te leggen op de positieve dingen in het leven. Dankbaarheid speelt daarin een grote rol. Ik heb geleerd dat de kleinste dingen in het leven me het gelukkigst maken, soms is dat in mijn zitbank niksen met een kopje thee terwijl de zon op mijn gezicht schijnt. Zo eenvoudig kan vreugde zijn.”

Valia Karim

Dit stuk werd geschreven door VUB-studenten van de derde bachelor voor het vak 'Journalistiek en Burgerschap'.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.

 

 

Nieuws en cultuur uit Brussel in je mailbox?