interview

Moonchild Sanelly op de Black Pride: "Een vagina hebben is al strijdvaardig genoeg"

© Thapelo Mabotja

Moonchild Sanelly wil elke vrouw empoweren, van de bad bitch in de stripclub tot de brave huisvrouw. Niemand beter dan de Zuid-Afrikaanse 'Queen of Gqom' als hoogtepunt van de Black Pride, dat een week lang artiesten uit Sub-Sahara-Afrika op een anti-heteronormatieve piëdestal plaatst.

“Je moet je tong tegen je gehemelte laten glijden en ze dan naar beneden duwen,” kirt Sanelisiwe Twisha alias Moonchild Sanelly in een turbotempo aan de telefoon vanuit Johannesburg. Elke tip van iemand die zichzelf tot de 'President of the Female Orgasm' gekroond heeft, kan je maar beter omarmen. Alleen: de Zuid-Afrikaanse blijkt het niet te hebben over technieken om tot een hoogtepunt te komen, wel over hoe je gqom uitspreekt. Moonchild Sanelly staat namelijk ook bekend als de 'Queen of Gqom'.

U hoort het donderden van in Keulen tot in Kaapstad? Gqom is een genre uit de Zuid-Afrikaanse dance. Zijn naam komt uit het Zoeloe, een van de wonderlijke kliktalen die in dat werelddeel worden gesproken, en betekent zoveel als 'drumslag'. Gqom, dat gekenmerkt wordt door zijn minimale, rauwe sound en diep gonzende bassen, is een bastaardkind van kwaito, nog een andere muziekstijl met roots in de house en de hiphop.

Zuid-Afrikanen zitten niet verlegen om dat soort nieuwerwetse, energieke hybriden. “Wij kijken naar muziek zoals kinderen naar speelgoed,” zegt Moonchild Sanelly. “Je speelt er heel intens mee, tot je erop uitgekeken bent en iets nieuws wilt.” Zoiets nieuws is bijvoorbeeld amapiano, een mix van deephouse, jazz en lounge, die nu erg hip is. “Ik had het er een tijdje geleden over met (de Amerikaanse dj en producer) Diplo. 'We zijn nog bezig met te doorgronden wat gqom precies is, en nu is er alweer iets nieuws,' zei hij, 'what the hell!?' (Lacht) Ons creatieve vizier staat de hele tijd wijd open.”

Om die inventiviteit nog wat kracht bij te zetten, heeft Moonchild Sanelly haar eigen genre gecreëerd: future ghetto funk. “Mijn moeder was een jazzzangeres. Een van mijn broers is een hiphopproducer. Ik ben deels opgegroeid bij mijn grootmoeder, mijn neven waren topdansers in de kwaito-scene. Zelf hou ik veel van pop, trap, gqom en amapiano. Gooi dat allemaal samen en je krijgt future ghetto funk.”

1800 Moonchild
© Thapelo Mabotja

Leeuwenkoningin
De excentrieke zangeres met de blauwe coupe ontdekte de kracht van woorden toen ze begin jaren 2000 naar Durban trok om er mode te studeren, maar er terechtkwam in de bloeiende poëziescene. “Nadat ik mijn maagdelijkheid verloren was, pende ik mijn eerste gedicht neer: 'Cloud nine'. (Lacht) Ik merkte snel dat vrouwen niet vaak open over seks schreven, dat ze zich nederig en braaf opstelden. Terwijl ik van mijn moeder een krachtig vrouwbeeld heb meegekregen. Zorg voor je eigen onderhoud en creëer je eigen onafhankelijkheid.”

Op haar nieuwe album, Phases, reflecteert Moonchild Sanelly over een toxische relatie – spoileralert: ze heeft hem na het maken van haar plaat buitengegooid – maar houdt ze vooral ook verschillende facetten van haar persoonlijkheid tegen het licht. “Mijn donkere kant, mijn eigenzinnige kant, mijn strijdvaardige kant, maar ook mijn kwetsbare kant. Ik voelde me er altijd ongemakkelijk bij om veel van mezelf prijs te geven, ik zong altijd over anderen en hoe ze in het leven moesten staan. Maar door de lockdowns ben ik dieper in mezelf gaan graven. Al zal het bij mij nooit in tranen eindigen. Ik wil je niet doen huilen op de dansvloer.” (Lacht)

Ondanks die nieuwe kwetsbaarheid in haar songs, aderen vrouwelijke emancipatie, empowerment, bodypositivity en seksuele onafhankelijkheid nog steeds door haar werk. Het is die vuist in de lucht die Moonchild Sanelly in het vizier van bracht van Beyoncé. Toen de Amerikaanse superster The lion king: the gift maakte, de soundtrack voor de nieuwe versie van The lion king uit 2019, klopte ze aan bij Moonchild Sanelly voor de song 'My power'. “Andoyiki, nenja,” rapt die laatste daarin, “Mina ndiyi-Ninja.” “Dat zijn woorden in mijn moedertaal, het Xhosa,” legt ze uit. “Het betekent zoveel als 'Ik heb geen schrik van no dog, want ik ben een motherfuckin' ninja'.”

Samenwerken met Beyoncé stond allang op haar bucketlist. Ondertussen heeft ze ook collabs met Damon Albarn, Gorillaz en Diplo afgevinkt. “Ik schrijf op wat ik wil bereiken in een notitieboekje. Beyoncé ontmoeten was living the dream. Ze inspireert me niet per se muzikaal, maar vooral door wie ze is: de kracht die ze uitstraalt, de manier waarop ze verschillende generaties aanspreekt, hoe ze zich omringt met jong talent en zich telkens weer heruitvindt.” Prijken ook op haar (lange) lijstje: Doja Cat, Nicki Minaj en Cardi B.

In de stripclub
Net als die laatste deinst Moonchild Sanelly er niet voor terug om haar 'vleeswaren' te etaleren tijdens haar liveshows en in haar videoclips. En net als bij Cardi B, die twee jaar geleden met haar song 'WAP' en bijbehorende clip de goegemeente een schop in de cojones gaf, oogst Moonchild Sanelly daarmee weleens afkeurende commentaren. “Zeggen dat Cardi B de geile blik van mannen op vrouwen net bevestigt, is een beetje hetzelfde als beweren dat je verkracht bent omdat je je sexy hebt gekleed,” zegt Moonchild Sanelly, die zelf meerdere keren werd aangerand. “Ik hou van seks, en dat wil ik ook uitstralen. Ben ik daarom geen lady? Fuck that! Als een vrouw haar seksualiteit uitspeelt, wordt ze al snel voor hoer of slet versleten. Dat raakt me niet. Ik ben sowieso altijd de weird one geweest, door wat ik zeg, door de kleren die ik draag. Op school, in de muziekindustrie. De wereld heeft altijd wel een oordeel voor je klaar. Met mijn muziek heb ik mijn eigen, veilige universum gecreëerd waarin ik me goed voel.”

Vandaag leren kinderen over de bloemetjes en de bijtjes in de klas, zegt ze. We zouden daar beter onder elkaar veel opener over zijn. “Vaak vertellen vrouwen me dat ze niet genieten van seks, dat het een verplicht nummertje is. Mijn motto is: als je je benen kan openen, moet je ook je mond opentrekken. Wees niet verlegen in de slaapkamer. Anders zal het nooit wat worden. Seks is iets participatiefs. Mensen als Cardi B vertellen dat het oké is om over seks te praten, om uit te spreken wat je lekker vindt, om te tonen dat je de baas bent van je eigen lichaam. Ik doe dat ook, maar mijn slagkracht is vooralsnog beperkt. De invloed van zo'n internationale ster reikt veel verder.”

Cardi B begon ooit als stripper. In haar song 'Strip club' neemt Moonchild Sanelly het op voor stripteaseuses. “Vrouwen mogen mannen plezieren, maar eens buiten wordt er door diezelfde kliek op hen neergekeken. Ik wil duidelijk maken dat zij net zoals iedereen de touwtjes aan elkaar proberen te knopen. Net zo goed respecteer ik vrouwen die ervoor kiezen om te trouwen en hun man bij te staan. Of je nu een side chick of een bad bitch bent, het feit dat je een vagina hebt, is al dapper genoeg in deze wereld.”

Meer nieuws uit Brussel
Vooraan op BRUZZ

Nieuws en cultuur uit Brussel in je mailbox?