Enfant terrible: Younes Meziane, kinderkok en elektricien

© Saskia Vanderstichele
| Younes Meziane, kinderkok en elektricien.

Younes Meziane (31) is specialist-elektricien in waterverzachters, en ook kok. Hij groeide op in Sint-Jans-Molenbeek en woont met vrouw en dochters in Schaarbeek. Hij wil 'de smaak' voor koken doorgeven aan jongeren en begint op 9 oktober met kinderkookateliers. info via de Facebookpagina van Mille-et-un-desserts.

Younes Meziane, kinderkok en elektricien
© Saskia Vanderstichele
| Younes Meziane, kinderkok en elektricien.

Nu ik eindelijk, na negen maanden op een wachtlijst te hebben gestaan, een volkstuin kan huren, in Evere, ben ik helemaal gefocust op gezonde voeding. Ik kon er niet meer tegen dat we niet kunnen traceren hoe wat je koopt gekweekt wordt. Wat geven we onze kinderen al niet te eten? Ik heb enkele fruitbomen geplant, met financiële steun van de gemeente.

Ik kweek er allerlei kruiden voor de keuken, Marokkaanse munt, tijm en rozemarijn, uien, en aardbeien en aardappelen. Ook tomaten- en citroenplanten staan er al. En al is het allemaal niet groot, zo’n zestig vierkante meter, en meteen naast de spoorweg, het is wel een dankbare hobby. Het sluit aan bij wat ik in de toekomst wil doen.

Mijn kindertijd bracht ik achtereenvolgens door in het Institut Saint-Jean-Baptiste de la Salle en het atheneum Serge Creuz, waar ik technische volgde. Mijn ouders woonden in Sint-Jans-Molenbeek, mijn enige leefwereld. Met mijn diploma elektriciteit op zak was het op mijn achttiende niet evident, maar toch.

Younes Meziane, kinderkok en elektricien

Ik vond werk in een restaurant in de Greepstraat en heb er van mijn achttien tot achtentwintig jaar zowat alles gedaan: van plongeur in de kelder en schoonmaker van de toiletten tot slawasser en hulp in de keuken. Zo leerde ik in tien jaar tijd alles van koken. “Als je genoeg hebt van elektriciteit, waarom verdiep je je dan niet in de kookkunst?” zo duwde mijn vrouw me in de richting van de avondschool.

Bij Ceria in Anderlecht volgde ik twee jaar bakkerij en fijnbakkerij en nog een jaartje chocoladebewerking. Ondertussen verving ik een leerkracht in de school Saint-Exupéry in Erquelinnes. De tieners kregen er een cursus Keuken en ik kon er veel van mijn ervaring delen. Maar de Franse Gemeenschap eiste andere diploma’s om er les te mogen blijven geven, en ik kwam zonder werk te zitten.

Om mijn gezin te kunnen onderhouden, zocht ik weer werk als elektricien. Bij de firma Durlem kreeg ik snel een interimbaan en later een voltijds contract als hersteller en onderhouder van waterverzachters. Dat doe ik nu al drie jaar. Maar het koken bleef knagen.

Toen een vriend van me, die voor groothandel Sanimex werkt, vroeg of ik in commerciële spots voor hun keukenbouw wou optreden, heb ik toegehapt. We maakten opnames om de Sanimex-keukens gebruiksvriendelijk voor te stellen al kokend. Zo kwam ik in contact met Radio Maghreb, Radio AraBel - die me voor een kookprogramma zelf wou doen betalen - en met tv-zender BX1. Daar zit mogelijk iets aan te komen (glimlacht).

Dat bracht me weer bij een ander idee. Mijn oudste dochter van acht jaar - ik heb er nog eentje van twee jaar en verwacht nog een zoon binnenkort - keek verwonderd naar die kookopnames. Eigenlijk realiseerde ik me dat ze eenvoudige dingen als aardappelen schillen nog niet geleerd had.

Veel vaardigheden krijgen kinderen niet meer aangeleerd, nu ze thuis, braafjes ‘stil zitten’ - dat willen ouders toch - met hun iPad en hun gsm. De interesse komt niet spontaan. Doe er zelf wat aan, zei mijn vrouw. Opnieuw volgde ik haar raad op. Ik zette een Facebookpagina op, Mille-et-un-desserts. En binnen enkele weken begin ik met een kookatelier voor kinderen.

Daarvoor huur ik een professionele keuken bij een instelling in de Alfred Madouxlaan in Sint-Pieters-Woluwe. Het is de bedoeling om kinderen in losse modules iedere week iets anders te leren. Op die manier hoeven ze niet altijd te komen, en kunnen ze tenminste toch één ding: pannenkoeken bakken, een chocoladedessert maken, muntthee zetten en vooral handig worden. Een kookatelier is zelfs een goede leerschool om om te gaan met gevaren: vuur, een mes, noem maar op.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.
Lees ook

Nieuws en cultuur uit Brussel in je mailbox?