review

'Triangle of sadness': groteske, soms wrede satire die te nemen is of te laten

Onze score

Met Triangle of sadness sleepte de Zweed Ruben Östlund dit jaar in Cannes zijn tweede Gouden Palm in de wacht. De film over wanstaltige rijken op een cruiseschip is provocerend en grotesk. Telkens als je denkt dat het niet nog ongemakkelijker kan worden, wordt het nog ongemakkelijker.

Een teken des tijds? Voor de tweede keer op drie jaar ging de Gouden Palm naar een vermakelijke film over de strijd tussen de straatarmen en steenrijken. In 2019 won de Zuid-Koreaan Bong Joon-ho met Parasite, dit jaar Ruben Östlund. De Zweedse scenarist-regisseur had de hoofdprijs van het Festival van Cannes in 2017 al eens gewonnen met The square, een sociologische satire op de kunstenwereld, en vervoegt zo Michael Haneke, Ken Loach en de broers Dardenne in de exclusieve club van tweevoudige winnaars.

Ook met zijn eerste Engelstalige film wil Östlund tot nadenken aanzetten door te provoceren en uit te vergroten. Desnoods met een minutenlange orgie van kots en andere lichaamssappen.

Twee modellen en influencers (Harris Dickinson en Charlbi Dean) mogen zich op een luxecruise tussen de miljonairs begeven. Die vinden het maar normaal dat het personeel naar hun pijpen danst en dat aan elke gril wordt voldaan. De marxistische zeekapitein (Woody Harrelson) drinkt zich lazarus om het niet te moeten aanzien.

Telkens je denkt dat het niet nog ongemakkelijker en wanstaltiger kan worden, wordt het nog ongemakkelijker en wanstaltiger. Aan 22 knopen stevent de minimaatschappij recht op de afgrond af. Na een schipbreuk belanden de vaarders op een onbewoond eiland met een grote machtswissel tot gevolg. De toiletmanager met overlevingstechnieken kan nu de miljonairs naar haar pijpen laten dansen. Precies het omgekeerde is juist hetzelfde.

Subtiel is Östlunds antikapitalistische kritiek allerminst en hij steekt ook de betrachting niet weg om een groot publiek te entertainen. Leedvermaak wordt eerder aangemoedigd dan afgekeurd. Zijn groteske en soms wrede satire is te nemen of te laten.

Triangle of sadness loopt vanaf vandaag in de zalen

Meer nieuws uit Brussel

Nieuws en cultuur uit Brussel in je mailbox?