Bryn: tienerdromen die uitkomen

© Yaqine HAmza

Asielzoeker. Check. Zwart. Check. Queer. Check. In onze maatschappij wordt met zo’n profiel niet meteen de rode loper voor je uitgerold. En toch lijkt voor de 19-jarige Brussels-Rwandese singer-songwriter Bryan Mugande, kortweg BRYN (spreek uit: brain), alles in de plooi te vallen.

Online kan je voorlopig nog maar twee liedjes van hem beluisteren, maar hij mag straks wel Out Loud openen. Op het gratis dakfestival van de Beursschouwburg zal hij in avant-première nieuw werk spelen uit een ep die hij onlangs in Glasgow is gaan opnemen met producer Lewis Gardiner, die eerder al samenwerkte met Ellie Goulding en remixte voor Chvrches.

Mugande wacht het juiste moment af om de verse lading coming-of-agesynthpopsongs uit te brengen. “Eerst toch maar mijn examens afwerken,” klinkt het nuchter bij de eerstejaarsstudent aan het IHECS tijdens een blokpauze. Het zijn dan ook reuzenstappen geweest voor een tiener die enkele jaren geleden nog in een uitzichtloze asielprocedure verwikkeld was.

“Die twee oude nummers, ‘A chance’ en ‘Take me there’, schreef ik toen ik met mijn vader en mijn broer verbleef in het Fedasil-opvangcentrum van Bovigny, vlak bij de Luxemburgse grens, echt op de boerenbuiten. (Lacht) Op ‘A chance’ begeleidde ik me op een oude akoestische gitaar die in het centrum rondslingerde. Akkoorden had ik leren spelen via het internet.

De universele boodschap die hij op zijn veertiende al meegaf als reactie op de aanslagen in Parijs, maar evengoed op de veralgemeningen en de kreten die hij daarna ook in zijn eigen omgeving hoorde, is hij nu zelf in de praktijk aan het brengen: “Give people a chance / To say what they want / To be free.”

“In Rwanda was ik tv-verslaafd en kwam ik amper buiten,” bekent hij. “Maar omdat ik steeds naar Engelstalige programma’s keek, leerde ik zo wel de taal. De Amerikaanse muzikant Greyson Chance, een generatiegenoot die zijn liedjes ook op YouTube zette, inspireerde me om zelf een muziekcarrière na te jagen. Mijn familie en mijn leraars waren daar niet zo blij mee. Ik was goed in wiskunde en wetenschappen, dus zagen ze me liever dokter of ingenieur worden.

Maar ik zette door en verhuisde naar Brussel, waar ik geestesgenoten vond, en een omgeving om me zowel op muzikaal als op persoonlijk vlak verder te ontwikkelen. Gelukkig heeft iedereen op mijn concert eerder dit jaar in de Sazz’N Jazz (in het kader van het God Save the Queer-event, tp) gezien dat het allemaal goed is gekomen met mijn passie en dat mijn investeringen geloond hebben. Voor ik met mijn studies begon, verkocht ik wafels en churros om mijn opnames te financieren. Soms hoor ik nog weleens iemand ‘Hey waffle boy!’ roepen.” (Lacht).

OUT LOUD: BRYN 5/6, 21.00, Beursschouwburg

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.
Lees ook

Nieuws en cultuur uit Brussel in je mailbox?